Rynek najmu w Wielkiej Brytanii znów przebił sufit. Rekordowe ceny wynajmu na Wyspach nie dotyczą już tylko Londynu. Średni czynsz ofertowy poza stolicą sięgnął 1397 funtów miesięcznie, czyli około 7 tysięcy złotych. To nowy rekord kwartalny odnotowany przez portal Rightmove w drugim kwartale 2026 roku.
Rekordowe ceny wynajmu na Wyspach. Co pokazują liczby
Przelicznik 1397 funtów to przy kursie około 5 zł za funta mniej więcej 7 tysięcy złotych. Stąd tytuł, który obiegł polskie media. To nie średnia pokoju w domu wieloosobowym. To średnia mieszkań wychodzących na rynek poza Wielkim Londynem.
Bez stolicy też boli. Gdzie jest najdrożej i najtaniej
Rekordowe ceny wynajmu na Wyspach uderzają nierówno. Południowy wschód, Cambridge, Oxford, Bristol, Edynburg od lat trzymają stawki bliżej londyńskich. Północny wschód, Hull, Carlisle, Sunderland pozostają względnie tańsze, ale i tam roczny wzrost bywa szybszy niż w Londynie. ONS wskazywał najwyższą inflację czynszów w North East, a najniższą właśnie w stolicy — bo tam baza jest już tak wysoka, że procentowo rośnie wolniej. Dla porównania: w polskich miastach średni ofertowy najem w Warszawie to w 2026 roku około 4,9 tys. zł, w Gdańsku i Krakowie około 3,1–3,2 tys. zł. Kawalerka w Polsce często kosztuje tyle, ile na Wyspach poza Londynem zostaje po przeliczeniu na jedną osobę w mieszkaniu dzielonym. Różnica w pensjach istnieje. Różnica w tym, jaka część wynagrodzenia znika w czynszu, też.
Dlaczego czynsz bije rekord, skoro popyt miał ostygnąć
Na początku 2026 Rightmove chwilowo widział płaskowyż: 1370 funtów poza Londynem, pierwszy kwartał bez wzrostu od 2017. Potem rynek wrócił do rekordu. Powód jest prosty i konserwatywny w opisie: za mało mieszkań, za dużo chętnych, za drogi kredyt dla landlordów. W II kwartale 2026 liczba ofert pod wynajem spadła poniżej poziomu z poprzedniego roku — pierwszy taki sygnał od 2022. Krajowa podaż była o 1 proc. niższa niż rok wcześniej. Część właścicieli wyszła z rynku po zmianach podatkowych i ustawie o prawach najemców (Renters’ Rights Act). Część przerzuciła wyższe raty buy-to-let na lokatora. Płace rosną wolniej niż przez kilka poprzednich lat, inflacja wciąż gryzie. Najemca dochodzi do ściany: 26 proc. ogłoszeń w pewnym momencie taniało, bo landlord musi być realistą, inaczej lokal stoi pusty. Ściana nie oznacza jednak taniości. Oznacza, że rekordowe ceny wynajmu na Wyspach są już blisko tego, co ludzie są w stanie zapłacić.
Co to znaczy dla Polaków na emigracji
Polska diaspora w Manchesterze, Birmingham, Leeds i na przedmieściach Londynu od lat liczyła, że „poza stolicą da się wyżyć”. 7 tys. zł średnio za mieszkanie — nawet jeśli to średnia ofertowa, nie zawsze cena wynegocjowana — psuje ten rachunek. Pokój w domu nadal jest tańszy (SpareRoom podawał średnią za pokój w UK około 761 funtów), ale rodzina z dziećmi pokoju nie wynajmie. Zostaje cały lokal i rekord.
Emigracja miała być drabiną: wyższa pensja, szybszy samochód, mieszkanie. Gdy sam najem bez Londynu zbliża się do 7 tys. zł, drabina robi się śliska. Część wraca. Część dzieli lokal na więcej osób. Część zostaje, bo w Polsce też drożeje, tylko od niższej bazy.
Rekordowe ceny wynajmu na Wyspach nie są więc tylko brytyjskim problemem statystycznym. To test, czy wyjazd nadal się opłaca, gdy dach zjada to, co miało zostać w banku. Rynek nie spadnie z dnia na dzień. Dopóki nie przybędzie mieszkań na wynajem — Rightmove szacował kiedyś lukę rzędu 120 tys. lokali, by wrócić do „normalnego” wzrostu około 2 proc. — rekord będzie się bronił.
Najemca płaci. Landlord liczy ratę. Rząd obiecuje prawa lokatorów. A 7 tysięcy złotych miesięcznie, i to bez stolicy, zostaje faktem z ogłoszenia.
Opracowanie: MojaPL.pl
Źródła: Rightmove Rental Trends Tracker Q2 2026, ONS (Private rent and house prices), HomeLet Rental Index July 2026, polishexpress.eu, independent.co.uk, ongeo.pl.
