31-latka z Widzewa usłyszała zarzut znęcania się ze szczególnym okrucieństwem nad własnym, pierwszym dzieckiem. Biegły wykluczył wypadek przy przewijaniu. Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa zamiast aresztu orzekł dozór policji. Chłopiec leży w szpitalu. O jego dalszym losie zdecyduje sąd rodzinny.
Co stało się 26 sierpnia na Widzewie
Do zdarzenia doszło 26 sierpnia 2026 roku w Łodzi, w dzielnicy Widzew. Znajoma matki dostała od niej wiadomość, z której wynikało, że skrzywdziła dziecko. Namawiała ją, by zawiozła synka do szpitala, i wezwała służby. Policjanci zastali 31-latkę w szpitalu i zatrzymali. Lekarze stwierdzili u 5-miesięcznego chłopca złamania obu rączek i nogi, sińce oraz otarcia w okolicach barku. Rzecznik Prokuratury Okręgowej w Łodzi, prok. Paweł Jasiak, mówił o poważnych obrażeniach potwierdzonych badaniami i opinią biegłego: złamania kości ręki, złamanie kości udowej, liczne siniaki i otarcia. Początkowo kobieta tłumaczyła, że urazy powstały przy przewijaniu. Po opinii medycznej ta wersja upadła. Przyznała, że zdenerwowała się podczas przebierania i wykręcała kończyny dziecka. Wyraziła żal. To jej pierwsze dziecko. Przy legitymowaniu wyszło na jaw, że partner matki był poszukiwany listem gończym w celu odbycia kary za inne czyny. Jego zatrzymanie nie wynikało z krzywdzenia niemowlęcia.
Zarzut do 10 lat i wniosek o areszt
Prokuratura postawiła zarzut znęcania się nad dzieckiem ze szczególnym okrucieństwem i spowodowania uszczerbku na zdrowiu. Grozi za to do 10 lat pozbawienia wolności. Śledczy wnieśli o tymczasowy areszt na trzy miesiące. Sąd nie aresztował matki z Łodzi. 29 sierpnia Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa zastosował dozór policji: kobieta ma stawiać się w jednostce terenowej trzy razy w tygodniu. Prok. Jasiak zapowiedział zażalenie. Radio ZET i PAP potwierdzają, że zażalenie ma wpłynąć do sądu. Chłopiec pozostaje w szpitalu pod opieką lekarzy.
Jak sąd uzasadnił brak izolacji
Rzecznik Sądu Okręgowego w Łodzi, sędzia Grzegorz Gała, przypomniał zasadę: tymczasowe aresztowanie nie jest karą, tylko środkiem zapobiegawczym. Ma chronić postępowanie przed utrudnianiem, a nie z góry karać za czyn, który dopiero będzie sądzony. Sąd uznał, że ryzyko utrudniania nie uzasadnia izolacji. Wszyscy świadkowie zostali przesłuchani, matka złożyła wyczerpujące wyjaśnienia. Skoro materiał dowodowy jest zebrany, izolacja – w ocenie tego składu – nie była konieczna. Sąd nie aresztował matki z Łodzi, ale nie orzekł o winie. Winę lub uniewinnienie rozstrzygnie proces. Osobno sąd rodzinny zdecyduje, kto będzie opiekował się chłopcem po wyjściu ze szpitala. To dwa różne biegi sprawy: karny i opiekuńczy.
Dlaczego decyzja bulwersuje
Niemowlę nie broni się, nie ucieka i nie składa zeznań. Złamanie kości udowej i obu rączek u 5-miesięcznego dziecka, przy wykluczonym wypadku, to obraz przemocy wobec osoby całkowicie bezbronnej. Prokuratura widzi w tym podstawę do aresztu. Sąd Widzewa widzi zakończone przesłuchania i brak ryzyka matactwa. Obie logiki są w kodeksie. Jedna chroni tok śledztwa. Druga – w oczach wielu ludzi – pomija to, że ofiara wciąż leży w szpitalu, a podejrzana o znęcanie ze szczególnym okrucieństwem wraca na wolność pod obowiązkiem trzech wizyt na komisariacie w tygodniu. Sąd nie aresztował matki z Łodzi. To fakt z 29 sierpnia. Fakt drugi: prokuratura nie odpuszcza i idzie ze zażaleniem. Fakt trzeci: o bezpieczeństwie chłopca zdecyduje sąd rodzinny, nie dozór policyjny wobec matki. Dopóki te trzy tory się nie zetkną, publiczna ocena będzie surowsza niż sentencja postanowienia o środku zapobiegawczym.
Opracowanie: MojaPL.pl
Źródła: wPolsce24.tv, PAP, Polskie Radio, Radio ZET, Radio ESKA Łódź, komunikaty Policji.
