Synoptyk Tomasz Wasilewski omówił najnowsze mapy Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej. Poniżej dokładnie to, co z nich wynika dla jesieni i początku zimy.
Co pokazują mapy IMGW na jesień i początek zimy
Najnowsza prognoza pogody na jesień i zimę IMGW obejmuje październik, listopad i grudzień 2026 oraz styczeń 2027. Mapy przedstawiają odchylenie średniej temperatury od normy z lat 1991–2020 dla Europy. Na taki obraz wpływają m.in. warunki panujące na oceanach. Pierwsze miesiące analizowanego okresu nie dają jeszcze tak mocnego sygnału jak końcówka roku. Według omówienia synoptyka październik w rejonie Polski może być nieco cieplejszy od normy. W Europie Środkowej – biorąc pod uwagę to, co dzieje się na lądzie i w atmosferze – dziesiąty miesiąc roku ma być ciut powyżej przeciętnej. Wyraźniejsza zmiana pojawia się dopiero na kolejnych mapach. Ponadto, Światowa Organizacja Meteorologiczna wskazuje na zwiększone prawdopodobieństwo temperatur powyżej normy na dużych obszarach lądowych jesienią 2026 roku. To spójne z tym, co widać na materiałach IMGW omawianych w programie „Wstajesz i weekend”.
Silne El Niño i zaburzenia temperatury oceanu
Jednym z kluczowych czynników jest El Niño. To okresowe zjawisko polegające na wyjątkowym ociepleniu wód w środkowej i wschodniej części tropikalnego Pacyfiku. Może wpływać na pogodę w różnych częściach świata, także pośrednio na Europę. Tomasz Wasilewski podkreślał wagę tego sygnału. – Jest to bardzo ważne, bo mamy niezwykle silne zjawisko El Nino na Pacyfiku. To oznacza, że temperatura wody w oceanie jest bardzo mocno zaburzona w tym sezonie – wyjaśniał na antenie TVN24. W praktyce oznacza to, że oceany „pamiętają” ciepło dłużej niż atmosfera. Dlatego prognoza pogody na jesień i zimę IMGW nie ogranicza się do frontów nad Polską. Uwzględnia szerszy, globalny kontekst. Samo El Niño nie przesądza o pogodzie w konkretny wtorek w Warszawie. Podnosi jednak szansę na dodatnią anomalię w skali całego miesiąca.
Listopad, grudzień i styczeń wyraźnie powyżej normy
Na mapach dotyczących listopada, grudnia i stycznia widać dużą anomalię dodatnią. Synoptyk tłumaczył to wprost: te miesiące mogą być dużo cieplejsze od przeciętnych. To właśnie ten fragment prognozy pogody na jesień i zimę IMGW przyciąga największą uwagę. Nie chodzi o pojedynczy ciepły tydzień, lecz o średnią z całego miesiąca. Dodatnia anomalia w listopadzie, grudniu i styczniu oznacza, że w ujęciu statystycznym termometry częściej mogą pokazywać wartości wyższe niż w wieloleciu 1991–2020. Nie należy jednak mylić średniej miesięcznej z codzienną aurą. Prognoza sezonowa opisuje prawdopodobny przebieg temperatury w skali całego miesiąca. Nie opisuje pogody każdego dnia. Nawet przy dużej dodatniej anomalii mogą pojawić się okresy mrozu, opady śniegu i krótkie zimowe epizody. Innymi słowy: ciepły w skali miesiąca grudzień albo styczeń wcale nie wyklucza nocy z minusem, gołoledzi czy śniegu na nizinach. Może natomiast oznaczać, że takie epizody będą krótsze albo rzadsze niż w klasycznej, ostrej zimie z podręcznika.
Opracowanie: MojaPL.pl
Źródła: o2.pl, cmm.imgw.pl / IMGW-PIB, TVN24 (wypowiedź T. Wasilewskiego), WMO, Radio ZET, Onet, WP.
