Do władz Ukrainy trafił formalny wniosek o szybsze wprowadzenie historycznych ukraińskich nazw miejscowości leżących poza granicami kraju. Wśród wymienionych miast znalazły się polskie Chełm, Rzeszów i Przemyśl. Inicjatywę poparło 17 deputowanych Rady Najwyższej. Co dokładnie proponują i jak argumentują swoje stanowisko?
Ukraińscy deputowani chcą historycznych nazw polskich miast w oficjalnych dokumentach
Do ukraińskich władz skierowano wniosek o przyspieszenie stosowania historycznych ukraińskich nazw miejscowości znajdujących się poza granicami Ukrainy. Chodzi o dokumenty państwowe, mapy oraz oficjalną komunikację. Autorzy inicjatywy wskazują, że nazwy te od wieków funkcjonowały w ukraińskiej tradycji językowej i historycznej.Wśród konkretnych przykładów znalazły się m.in. Chełm (w wersji ukraińskiej Chołm), Rzeszów (Riasziw), Przemyśl (Peremyszl) oraz Preszów (Priasziw). Inicjatorzy podkreślają, że nie domagają się zmiany nazw obowiązujących w innych państwach. Chodzi wyłącznie o prawo Ukrainy do używania własnych historycznych egzonimów w krajowych dokumentach i instytucjach.
Poparcie 17 deputowanych Rady Najwyższej
Wniosek zyskał poparcie 17 deputowanych Rady Najwyższej Ukrainy. Parlamentarzyści oczekują od właściwych urzędów konkretnych działań oraz jasnego harmonogramu wdrożenia proponowanych zmian. Ich zdaniem stosowanie historycznych ukraińskich form nazw jest naturalnym elementem suwerennej polityki językowej państwa.Tego typu podejście wpisuje się w szerszy trend obserwowany na Ukrainie. Władze od lat zabiegają o konsekwentne używanie ukraińskich wersji nazw własnych – zarówno w odniesieniu do miejscowości na terytorium Ukrainy, jak i poza jej granicami. Minister spraw zagranicznych Andrij Sybiha publicznie wskazywał wcześniej na potrzebę systematyzacji ukraińskich egzonimów dla zagranicznych miejscowości, powołując się m.in. na przepisy ustawy o języku państwowym.
Co oznacza inicjatywa w praktyce?
Propozycja dotyczy wyłącznie wewnętrznego obiegu dokumentów i komunikacji na Ukrainie. Nie przewiduje narzucania ukraińskich nazw innym krajom ani zmiany oficjalnych nazw w Polsce, na Słowacji czy gdziekolwiek indziej. Chodzi o to, by w ukraińskich mapach, aktach prawnych i oficjalnych pismach pojawiały się formy uznawane za historycznie ukraińskie.Podobne praktyki stosują różne państwa. Polska ma własne oficjalne wykazy egzonimów dla miejscowości na Ukrainie (np. Lwów, Stanisławów, Tarnopol). Inne kraje również posługują się tradycyjnymi nazwami w swoich językach. Inicjatorzy wniosku argumentują, że Ukraina ma takie samo prawo.
Reakcje i kontekst historyczny
Informacja o wniosku szybko pojawiła się w mediach społecznościowych i wywołała liczne komentarze. Część internautów wskazywała na wzajemność – przypominając polskie historyczne nazwy miast leżących dziś na Ukrainie. Inni zwracali uwagę na bieżące priorytety Ukrainy związane z obroną kraju.Historycznie regiony pogranicza polsko-ukraińskiego były miejscem przenikania się kultur i języków. Nazwy miejscowości ewoluowały przez stulecia, a różne społeczności używały własnych form. Obecna inicjatywa nawiązuje właśnie do tej tradycji językowej z perspektywy ukraińskiej.Ukraińscy deputowani, którzy poparli wniosek, oczekują teraz konkretnych kroków administracyjnych. Na razie nie wiadomo, kiedy i w jakim zakresie propozycja zostanie wdrożona. Sprawa pozostaje na etapie apelu skierowanego do władz wykonawczych.Cała sytuacja pokazuje, jak wrażliwe potrafią być kwestie nazewnictwa geograficznego w relacjach sąsiedzkich. Nawet jeśli zmiany mają dotyczyć wyłącznie wewnętrznych dokumentów Ukrainy, budzą emocje po obu stronach granicy.
MojaPL.pl
Źródła: post Facebook Polish Hooligans (2 sierpnia 2026), wypowiedzi ministra Andrija Sybihi (2025), oficjalne materiały dotyczące ukraińskiej polityki językowej i egzonimów.
