Czarzasty do prezydenta Nawrockiego: Sejm nie badał pana potencjalnego udziału w sutenerstwie. Marszałek żąda natychmiastowego ślubowania Macieja Berka.
Czarzasty do prezydenta Nawrockiego w sporze o ślubowanie sędziego TK
Czarzasty do prezydenta Nawrockiego zwrócił się przed posiedzeniem Sejmu 15 września 2026 roku. Powód jest konkretny: Kancelaria Prezydenta pytała Sejm o procedurę wyboru Macieja Berka do Trybunału Konstytucyjnego. Marszałek oczekuje niezwłocznego przyjęcia ślubowania. Argumentuje, że Konstytucja nie przewiduje kontestowania suwerennej decyzji Sejmu i że taki opór łamałby podział władzy.
Z siedmiu wcześniej wybranych sędziów prezydent Karol Nawrocki nie odebrał ślubowania od czworga. Berek jest ósmą osobą wybraną w tej kadencji. Kancelaria Sejmu w piśmie z 11 września napisała, że kwestionowanie prawidłowości wyboru nie ma oparcia w przepisach. Ani ustawa o statusie sędziów TK, ani Konstytucja nie dają prezydentowi trybu „nadzoru” nad Sejmem w tej sprawie. Czarzasty do prezydenta Nawrockiego dodał: kandydatura może się głowie państwa nie podobać, ale to nie zmienia kompetencji. „Rząd rządzi, prezydent reprezentuje, a Sejm przyjmuje ustawy i wybiera członków właściwych władz” — tak podsumował podział ról i ogłosił koniec korespondencji Kancelarii Sejmu w tej sprawie.
Czarzasty do prezydenta Nawrockiego o tym, czego Sejm nie badał
Najcięższy fragment konferencji nie dotyczył paragrafów o TK, tylko przeszłości prezydenta. Czarzasty do prezydenta Nawrockiego powiedział, że gdy ten składał przysięgę przed Zgromadzeniem Narodowym, Sejm nie badał ewentualnego matactwa przy przejmowaniu mieszkania, nie badał potencjalnego udziału w procederze sutenerstwa albo wiedzy o takim procederze w hotelu, w którym prezydent pracował, i nie badał udziału w ustawkach, w których — według mediów — brali udział przestępcy.br/p>
Ten sam wątek wracał już w lutym 2026 roku, gdy Pałac chciał na Radzie Bezpieczeństwa Narodowego mówić o kontaktach marszałka, a Kancelaria Sejmu domagała się rozszerzenia porządku o pracę prezydenta w sopockim hotelu i relacje ze środowiskiem pseudokibiców. Wtedy Czarzasty mówił: „ja jestem czysty, a pan?”. Dziś użył tej amunicji przy konflikcie o Trybunał.
Odpowiedź Pałacu i starcie o podział władzy
Rzecznik prezydenta Rafał Leśkiewicz odpowiedział personalnie. Napisał, że Włodzimierz Czarzasty nigdy nie był liderem, ale zawsze potrafił być wiernym „towarzyszem”, a nawyki z komunistycznych zebrań partyjnych zostały.
Spór ma dwa poziomy. Pierwszy jest ustrojowy: kto kogo sprawdza przy wyborze sędziów Trybunału. Sejm twierdzi, że wybór jest wiążący, a prezydent ma przyjąć ślubowanie. Pałac pyta o formalne okoliczności procedowania kandydatury i nie ogłasza terminu. Drugi poziom to wojna wizerunkowa: Czarzasty do prezydenta Nawrockiego wrzuca listę zarzutów medialnych, których Sejm sam nie zbadał — i właśnie to podkreśla. Dla czytelnika ważne jest rozróżnienie. Zdanie marszałka o „potencjalnym udziale” opisuje brak sejmowego postępowania, nie udowodniony czyn. Doniesienia o hotelu pozostały w sporze sądowym i politycznym. Ustawki i sprawa mieszkania też funkcjonują w przestrzeni medialnej, nie jako prawomocny wyrok. Artykuł oddaje słowa, nie przesądza winy.
Co z tego wynika
Czarzasty do prezydenta Nawrockiego połączył trzy tematy: Berek, kompetencje prezydenta i stara teczka z kampanii. Cel jest jasny. Marszałek mówi: nie ma pan prawa selekcjonować sędziów wybranych przez Sejm, skoro pana samego izba nie przesłuchiwała w sprawie publikacji. Prezydent i jego rzecznik widzą w tym atak personalny i próbę zasłonięcia sporu o jakość kandydatów do TK. Na stole zostaje fakt proceduralny. Sejm wybrał Macieja Berka. Prezydent nie podał terminu ślubowania. Kancelaria Sejmu uznała korespondencję za zamkniętą i żąda czynności. Reszta — hotel, mieszkanie, ustawki — to broń polityczna, której waga zależy od dowodów, a nie od konferencji prasowej.
Opracowanie: MojaPL.pl
Źródła: Onet Wiadomości (konferencja Czarzastego, 15.09.2026), RMF24 (cytat o mieszkaniu, sutenerstwie i ustawkach oraz reakcja rzecznika prezydenta), rp.pl (wcześniejszy spór o Grand Hotel Sopot i pozew wobec Onetu).
